ذكر ننموده است . مكان روئيدن : در كنار جوىها و درياچه‌ها و چاله آبها و جنگلهاى مرطوبى و اطراف قنات‌ها مىرويد . ممكن است آن را در زمين‌هاى حاصلخيز و مرطوبى كشت و زرع كرد . رشد و نمو آن دو سال بعد از كشتن آن كامل مىشود و مدت ( 3 - 7 ) سال عمر مىكند . اوصاف و مشخصات آن : گياهى است قوى كه ارتفاع آن به ( 1 - 2 ) متر مىرسد . برگهاى آن بزرگ و دندانه‌دار هستند و نظير انگشت دستها داراى ( 2 - 3 ) بند مىباشند . اين گياه در ماه مرداد و شهريور گل مىدهد . گلهاى آن سفيد و به سبزى و زردى مايل مىباشند . گلهايش بطور مجموعى بر سر شاخه‌هايش قرار دارند . داراى بوئى است نظير بوى عسل . ساقهء آن ضلعى و پوك مىباشد و به شاخه‌هاى فراوانى تقسيم مىشود . رنگ پايين آنكه رسيده است مايل به كبودى و رنگ بالاى آنكه تازه‌تر است مايل بقرمزى است . قسمت طبى آن : وقتى كه يك سال از كاشتن آن بگذرد ريشه‌هايش مصرف طبى دارند . مواد فعال آن : روغنى فرّار با مادهء فيلاندرين و مواد ديگرى كه براى تقويت معده و روده‌ها و بر طرف نمودن گازهاى آنها ، ترش كردن معده ، درد معده جهاز تنفس ، باز نمودن بول و خون حيض مفيد است . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : اگر جوشاندهء ريشه‌هاى آن را به آبى كه مىخواهند با آن استحمام نمايند اضافه كنند باعث تقويت اعصاب و تسكين عصبانيت مىشود . دستور تهيهء جوشاندهء آن اين است كه مقدار - 250 - گرم از ريشهء خشك آن را كه